Halaman Editor Tatwil
Penyesuaian panjang teks Mushaf dengan penambahan atau pengurangan karakter tatwil
Mushaf Tilawah
Mushaf Kosa Kata
أَلَمۡ
أَلَمۡ
تَكُنۡ
تَكُنۡ
ءَايَٰتِي
ءَايَٰتِي
تُتۡلَىٰ
تُتۡلَىٰ
عَلَيۡكُمۡ
عَلَيۡكُمۡ
فَكُنتُم
فَكُنتُم
بِهَا
بِهَا
تُكَذِّبُونَ
تُكَذِّبُونَ
١٠٥
١٠٥
قَالُواْ
قَالُواْ
رَبَّنَا
رَبَّنَا
غَلَبَتۡ
غَلَبَتۡ
عَلَيۡنَا
عَلَيۡنَا
شِقۡوَتُنَا
شِقۡوَتُنَا
وَكُنَّا
وَكُنَّا
قَوۡمًا
قَوۡمًا
ضَآلِّينَ
ضَآلِّينَ
١٠٦
١٠٦
رَبَّنَآ
رَبَّنَآ
أَخۡرِجۡنَا
أَخۡرِجۡنَا
مِنۡهَا
مِنۡهَا
فَإِنۡ
فَإِنۡ
عُدۡنَا
عُدۡنَا
فَإِنَّا
فَإِنَّا
ظَٰلِمُونَ
ظَٰلِمُونَ
١٠٧
١٠٧
قَالَ
قَالَ
ٱخۡسَـُٔواْ
ٱخۡسَـُٔواْ
فِيهَا
فِيهَا
وَلَا
وَلَا
تُكَلِّمُونِ
تُكَلِّمُونِ
١٠٨
١٠٨
إِنَّهُۥ
إِنَّهُۥ
كَانَ
كَانَ
فَرِيقٌ
فَرِيقٌ
مِّنۡ
مِّنۡ
عِبَادِي
عِبَادِي
يَقُولُونَ
يَقُولُونَ
رَبَّنَآ
رَبَّنَآ
ءَامَنَّا
ءَامَنَّا
فَٱغۡفِرۡ
فَٱغۡفِرۡ
لَنَا
لَنَا
وَٱرۡحَمۡنَا
وَٱرۡحَمۡنَا
وَأَنتَ
وَأَنتَ
خَيۡرُ
خَيۡرُ
ٱلرَّٰحِمِينَ
ٱلرَّٰحِمِينَ
١٠٩
١٠٩
فَٱتَّخَذۡتُمُوهُمۡ
فَٱتَّخَذۡتُمُوهُمۡ
سِخۡرِيًّا
سِخۡرِيًّا
حَتَّىٰٓ
حَتَّىٰٓ
أَنسَوۡكُمۡ
أَنسَوۡكُمۡ
ذِكۡرِي
ذِكۡرِي
وَكُنتُم
وَكُنتُم
مِّنۡهُمۡ
مِّنۡهُمۡ
تَضۡحَكُونَ
تَضۡحَكُونَ
١١٠
١١٠
إِنِّي
إِنِّي
جَزَيۡتُهُمُ
جَزَيۡتُهُمُ
ٱلۡيَوۡمَ
ٱلۡيَوۡمَ
بِمَا
بِمَا
صَبَرُوٓاْ
صَبَرُوٓاْ
أَنَّهُمۡ
أَنَّهُمۡ
هُمُ
هُمُ
ٱلۡفَآئِزُونَ
ٱلۡفَآئِزُونَ
١١١
١١١
قَٰلَ
قَٰلَ
كَمۡ
كَمۡ
لَبِثۡتُمۡ
لَبِثۡتُمۡ
فِي
فِي
ٱلۡأَرۡضِ
ٱلۡأَرۡضِ
عَدَدَ
عَدَدَ
سِنِينَ
سِنِينَ
١١٢
١١٢
قَالُواْ
قَالُواْ
لَبِثۡنَا
لَبِثۡنَا
يَوۡمًا
يَوۡمًا
أَوۡ
أَوۡ
بَعۡضَ
بَعۡضَ
يَوۡمٍ
يَوۡمٍ
فَسۡـَٔلِ
فَسۡـَٔلِ
ٱلۡعَآدِّينَ
ٱلۡعَآدِّينَ
١١٣
١١٣
قَٰلَ
قَٰلَ
إِن
إِن
لَّبِثۡتُمۡ
لَّبِثۡتُمۡ
إِلَّا
إِلَّا
قَلِيلًاۖ
قَلِيلًاۖ
لَّوۡ
لَّوۡ
أَنَّكُمۡ
أَنَّكُمۡ
كُنتُمۡ
كُنتُمۡ
تَعۡلَمُونَ
تَعۡلَمُونَ
١١٤
١١٤
أَفَحَسِبۡتُمۡ
أَفَحَسِبۡتُمۡ
أَنَّمَا
أَنَّمَا
خَلَقۡنَٰكُمۡ
خَلَقۡنَٰكُمۡ
عَبَثًا
عَبَثًا
وَأَنَّكُمۡ
وَأَنَّكُمۡ
إِلَيۡنَا
إِلَيۡنَا
لَا
لَا
تُرۡجَعُونَ
تُرۡجَعُونَ
١١٥
١١٥
فَتَعَٰلَى
فَتَعَٰلَى
ٱللَّهُ
ٱللَّهُ
ٱلۡمَلِكُ
ٱلۡمَلِكُ
ٱلۡحَقُّۖ
ٱلۡحَقُّۖ
لَآ
لَآ
إِلَٰهَ
إِلَٰهَ
إِلَّا
إِلَّا
هُوَ
هُوَ
رَبُّ
رَبُّ
ٱلۡعَرۡشِ
ٱلۡعَرۡشِ
ٱلۡكَرِيمِ
ٱلۡكَرِيمِ
١١٦
١١٦
وَمَن
وَمَن
يَدۡعُ
يَدۡعُ
مَعَ
مَعَ
ٱللَّهِ
ٱللَّهِ
إِلَٰهًا
إِلَٰهًا
ءَاخَرَ
ءَاخَرَ
لَا
لَا
بُرۡهَٰنَ
بُرۡهَٰنَ
لَهُۥ
لَهُۥ
بِهِۦ
بِهِۦ
فَإِنَّمَا
فَإِنَّمَا
حِسَابُهُۥ
حِسَابُهُۥ
عِندَ
عِندَ
رَبِّهِۦٓۚ
رَبِّهِۦٓۚ
إِنَّهُۥ
إِنَّهُۥ
لَا
لَا
يُفۡلِحُ
يُفۡلِحُ
ٱلۡكَٰفِرُونَ
ٱلۡكَٰفِرُونَ
١١٧
١١٧
وَقُل
وَقُل
رَّبِّ
رَّبِّ
ٱغۡفِرۡ
ٱغۡفِرۡ
وَٱرۡحَمۡ
وَٱرۡحَمۡ
وَأَنتَ
وَأَنتَ
خَيۡرُ
خَيۡرُ
ٱلرَّٰحِمِينَ
ٱلرَّٰحِمِينَ
١١٨
١١٨